نزديك بود كه در دريا غرق شود . موسى عليه السّلام گفت : بخداى بنى اسرائيل قسم كه دروغ نميگويم و كسى هم به من دروغ نميگويد ، آنگاه خداى توانا بموسى وحى كرد كه با عصاى خود به دريا بزن ! چون با عصاى خود به دريا زد دريا شكافته شد و هر قسمتى از آب دريا چون كوهى عظيم شد ، يوشع بن نون عليه السّلام سوار بر اسب بود و اسب آن حضرت از كنارهء دريا كه زمين آن سفت بود ميرفت . روايت شده كه يوشع بن نون بر اسب تازى اشهبى « 1 » سوار بود . پس خداى سبحان حضرت موسى و هر كه را با او بود بعظمت و قدرت خود نجات داد و فرعون را با لشكر او و آل او غرق كرد ، همين‌كه قوم موسى از دريا خارج شدند مصادف شدند با گروهى كه در اطراف بتهاى خود جمع شده بودند پس بنى اسرائيل بموسى گفتند : يا موسى چنان كه آنها خدائى دارند تو هم براى ما خدائى قرار بده ، موسى عليه السّلام در جواب فرمود : حقّا كه شما مردمان نادانى هستيد . موقعى كه موسى با بنى اسرائيل به ارض مقدّسه منتهى شدند حضرت موسى به آنها فرمود : داخل شويد در ارض مقدّسه‌اى كه خدا براى شما دستور داده است « 2 » در جواب آن حضرت گفتند : در آن زمين مردمان ستمكارى وجود دارد و ما هرگز داخل آن زمين نخواهيم شد تا اينكه آن مردم از آن سرزمين خارج شوند و منظور آنان از قوم ستمكار عمالقه بود . بعد از آن خدا ارض مقدّسه را بر بنى اسرائيل حرام كرد و دوباره به طرف مصر

--> ( 1 ) اشهب رنگ سياه و سفيدى است كه مخلوط باشد - المنجد . ( 2 ) منظور از ارض مقدسه زمين شام است - تفسير صافى .